Krwawienie dziąseł i ruchomość zębów. Klasyczny obraz zaawansowanego zapalenia przyzębia

Krwawienie dziąseł podczas szczotkowania bardzo często jest bagatelizowane przez pacjentów. Wielu z nich uznaje je za „normalne”, szczególnie jeśli problem trwa od miesięcy lub lat. Tymczasem na egzaminie LDEK i w praktyce klinicznej jest to jeden z najważniejszych objawów aktywnego stanu zapalnego przyzębia.

Dzisiejszy case pokazuje, jak przewlekłe zaniedbania higieniczne, nagromadzenie biofilmu i kamienia nazębnego mogą doprowadzić do zaawansowanego periodontitis, utraty podparcia kostnego i ruchomości zębów.

Pacjentka z krwawieniem dziąseł i ruchomością zębów

Do gabinetu zgłosiła się kobieta, 38 lat, z powodu:
 • silnego krwawienia dziąseł podczas szczotkowania,
 • nieprzyjemnego zapachu z ust,
 • uczucia „ruszających się” dolnych zębów.

Pacjentka przyznała, że od kilku miesięcy unikała dokładnego szczotkowania z powodu bólu i nasilonego krwawienia.

Już sam wywiad sugerował rozwinięty proces zapalny przyzębia.

Wywiad: klasyczne czynniki ryzyka periodontitis

W wywiadzie stwierdzono:
 • brak regularnych wizyt kontrolnych, ostatnia około 5 lat wcześniej,
 • palenie papierosów,
 • przewlekły stres i pracę zmianową,
 • szczotkowanie zębów tylko raz dziennie lub rzadziej,
 • brak nitkowania przestrzeni międzyzębowych.

To bardzo typowy zestaw czynników ryzyka, który często pojawia się zarówno w pytaniach egzaminacyjnych, jak i w realnych przypadkach klinicznych.

Na LDEK warto pamiętać, że biofilm bakteryjny pozostaje głównym czynnikiem etiologicznym zapalenia przyzębia, natomiast palenie papierosów, zła higiena i stres istotnie nasilają przebieg choroby.

Badanie kliniczne: obraz zaawansowanego stanu zapalnego przyzębia

W badaniu klinicznym stwierdzono:
 • bardzo obfite złogi kamienia nad- i poddziąsłowego,
 • uogólnione zaczerwienienie i obrzęk dziąseł,
 • krwawienie przy delikatnym zgłębnikowaniu,
 • kieszonki przyzębne o głębokości 4–6 mm w odcinkach bocznych,
 • ruchomość dolnych siekaczy,
 • obecność płytki bakteryjnej na większości powierzchni zębów.

To ważny moment diagnostyczny. Krwawienie dziąseł nie oznacza już wyłącznie prostego gingivitis. Obecność kieszonek przyzębnych oraz utraty stabilizacji zębów wskazuje na przejście procesu zapalnego na tkanki podporowe zęba.

Diagnostyka periodontologiczna

W diagnostyce wykonano:
 • pełne badanie periodontologiczne,
 • zdjęcie pantomograficzne,
 • dokumentację fotograficzną.

Badanie RTG wykazało poziomy zanik kości w kilku sektorach, co potwierdziło utratę podparcia przyzębia.

Na egzaminie LDEK bardzo często pojawia się zależność między:
 • obecnością kieszonek przyzębnych,
 • utratą kości widoczną w RTG,
 • oraz ruchomością zębów.

To właśnie utrata aparatu zawieszeniowego odpowiada za pogorszenie stabilizacji zębów w zaawansowanym periodontitis.

Rozpoznano:
uogólnione zapalenie przyzębia w stadium umiarkowanym do zaawansowanego, związane z przewlekłym nagromadzeniem biofilmu i kamienia nazębnego.

To klasyczny obraz przewlekłego periodontitis rozwijającego się przez lata bez odpowiedniej higieny i kontroli stomatologicznej.

Leczenie periodontologiczne: co obejmuje?

Podstawą leczenia było usunięcie przyczyny stanu zapalnego, czyli biofilmu bakteryjnego i kamienia nazębnego.

Plan leczenia obejmował:
 • instruktaż higieny jamy ustnej,
 • skaling ultradźwiękowy całego łuku,
 • piaskowanie i polishing,
 • SRP (scaling and root planing) w znieczuleniu,
 • wdrożenie szczoteczek międzyzębowych i irygatora,
 • kontrolę po 4 tygodniach,
 • regularne wizyty higienizacyjne co 3–4 miesiące.

Warto pamiętać, że SRP stanowi podstawę niechirurgicznego leczenia periodontologicznego. Celem zabiegu jest dokładne usunięcie złogów poddziąsłowych i wygładzenie powierzchni korzenia, co ogranicza retencję bakterii.

Efekty leczenia po kilku tygodniach

Po 6 tygodniach uzyskano:
 • znaczne zmniejszenie krwawienia,
 • redukcję obrzęku i zaczerwienienia dziąseł,
 • poprawę stabilizacji zębów,
 • spłycenie kieszonek przyzębnych,
 • poprawę komfortu szczotkowania i świeżości oddechu.

Ten przypadek bardzo dobrze pokazuje, że nawet zaawansowany stan zapalny przyzębia można skutecznie wyciszyć, jeśli pacjent wdroży prawidłową higienę i regularne leczenie podtrzymujące.

Dlaczego ten temat jest ważny na LDEK?

Zapalenie przyzębia to jeden z najczęstszych tematów egzaminacyjnych w stomatologii zachowawczej i periodontologii. Pytania często dotyczą:
 • objawów klinicznych periodontitis,
 • interpretacji głębokości kieszonek,
 • wpływu biofilmu i kamienia nazębnego,
 • znaczenia SRP,
 • oraz wpływu palenia papierosów na przebieg choroby.

Warto zapamiętać:
 • krwawienie dziąseł nigdy nie jest objawem prawidłowym,
 • biofilm bakteryjny pozostaje główną przyczyną zapalenia przyzębia,
 • brak leczenia może prowadzić do utraty kości i zębów,
 • regularna higienizacja jest kluczowa dla utrzymania efektów terapii.

Wnioski kliniczne

Ten case pokazuje, że zaniedbanie codziennej higieny jamy ustnej może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji klinicznych. Krwawienie dziąseł nie powinno być ignorowane, szczególnie jeśli towarzyszy mu nieprzyjemny zapach z ust, kieszonki przyzębne czy ruchomość zębów.

Dla studentów przygotowujących się do LDEK to klasyczny przypadek, który warto dobrze zrozumieć, zarówno od strony diagnostyki, jak i leczenia periodontologicznego.

Chcesz mieć takie przypadki opanowane przed egzaminem?

Jeśli przygotowujesz się do LDEK i zależy Ci na realnym zrozumieniu przypadków klinicznych, a nie tylko zapamiętywaniu odpowiedzi, warto pracować na sprawdzonych materiałach.

W aplikacji Egzamin LDEK znajdziesz setki pytań opartych na rzeczywistych sytuacjach klinicznych, wraz z merytorycznymi wyjaśnieniami zgodnymi z aktualną wiedzą medyczną.

Sprawdź dostęp tutaj: https://egzaminldek.pl/kup-dostep

To narzędzie, które pozwala uporządkować wiedzę i podejść do egzaminu ze spokojem i pewnością.